ThuloBhai.com

MAANDAG 01-03-2010
Ik heb zondagavond al m’n tas ingepakt met loopspullen. Een hele week stilstaan (goed goed, wel op de racefiets gezeten) na een marathon mag dan heel goed zijn voor het herstel en de spieren, maar mentaal is het niet lekker. Dus, met de wetenschap dat ik vandaag m’n eerste korte, langzame rondje weer ging doen zondagavond al de tas gepakt. En wat ging erin? Een korte broek! Temperaturen in het weekend waren heel redelijk tussen de 5 en 10 graden dus ik hoopte dat een rondje in de korte broek mogelijk was.

Helaas, dat lukte niet want maandag aan het eind van de middag kwam de thermometer in Groningen niet boven de 5 graden. Dus toch maar een lange broek aan. Verder een thermoshirtje aan en natuurlijk een mooie groen runningshirt van Centraal beheer Achmea . Lekker rustig gelopen, ik was toch wel wat gespannen hoe het zou gaan met de achillespees, maar op dit korte rondje van 6 kilometer ging alles meer dan prima. Genoten van het rondje, lekker rustig gelopen, een klein stukje meegelopen met een fietser om even te controleren of er ook nog wat tempo in zat, ook daar geen problemen. Niet te lang meegelopen want het moest een eerste, rustige, langzame en niet al te lange training worden. Gelukt!

Tijd: 00:35:57
Afstand: 6,01 KM

DINSDAG 02-03-2010
Na de looptraining van gisteren zat er nog voldoende energie in het lichaam, maar ja, nu alweer lopen leek me niet verstandig want ook deze week moet het nog rustig aan gaan. Het was de dinsdagse papadag en Marian had een late dienst, dus was er ’s ochtends de mogelijkheid om een eerst rondje op de racefiets te maken dit jaar. We willen immers in mei de Ventoux beklimmen dus er zal ook de fiets de nodige trainingsarbeid moeten worden uitgevoerd. Geen straf! Gisteravond al de fiets uit de tacx op zolder gehaald, de trainingsband vervangen door de conti GP 4000 die nog in de schuur hing, de banden weer op spanning gebracht en we waren er helemaal klaar voor. Ik had een route uitgezet van 50 kilometer, dat leek me zo voor de eerste rit meer dan genoeg. Het ging super, de conditie is na de marathon nog helemaal in orde, hoewel je wel merkt dat fietsspieren niet dezelfde zijn als loopspieren. De eerste 20 kilometer de wind die toch nog aardige waaide tegen gehad, maar daarna was het heerlijk voor de wind door de bossen van Staphorst terug tuffen naar huis. Fiets schoongemaakt en weer opgehangen waar ie hoort, in de garage. De lente komt eraan!

Tijd: 01:48:58
Afstand:  50,07 KM

ZATERDAG 06-03-2010
Vanochtend m’n nieuwe en oude/nieuwe schoenen opgehaald bij de schoenmaker. Tsja, wat moet je d’r van zeggen? De schoenen waar een nieuwe verhoging onder gezet is zien er prima uit, mooi recht in ieder geval, maar de oude staan volgens mij nog zo scheef als de toren van Pisa (nou ja, vooruit… iets minder scheef), maar toch… De schoenmaker heeft vast z’n best gedaan, de oude verhoging eronder vandaan gehaald en een nieuwe eronder gezet, prima, maar ik denk niet dat ik hierop moet gaan hardlopen. Ben net blij dat de problemen met de achilles achter de rug zijn.

Zaterdagavond dus ook maar gelopen op m’n oude/oude schoenen want had eigenlijk gewoon geen zin om de nieuwe aan te doen. Dat gaat de komende week wel gebeuren als het licht is, wil op de een of andere manier even zien hoe ik m’n voeten neerzet. Ondanks (of juist dankzij) de oude schoenen wel lekker gelopen. Eerst 15 minuutjes warrm-up, vervolgens 3 x 6 minuten een wat hoger tempo met tussendoor 5 minuten pauze om weer af te sluiten met 15 minuten cool-down. Het was perfect loopweer, lekker fris, maar wel windstil en ook al was het al half 8, aan de horizon in het westen kon je nog zien dat de zon op weg was naar Amerika

Tijd:  01:00:38
Afstand: 9,39 KM

Een paar foto’s van het hardloop-feest in Apeldoorn. Huh, hardloop-feest, het was toch zwaar, je hebt toch afgezien, je dacht toch aan uitstappen? Ja, zo mooi en zo bijzonder is nou een marathon. Ongrijpbaar!

Gisteren was het zover, na maanden voorbereiding eindelijk de dag van de marathon. De wekker niet gezet want ik was er wel zeker van dat we om 07:00 uur gewekt gingen worden door onze eigen 2 kleine (lieve) wekkertjes, en ja hoor, om 06:45 kwam het eerst koppie om de hoek van de deur. Tijd voor papa om op te staan. Beetje door de kamer beneden dolen, tv aangezet en de gouden race van Tuitert gekeken, even langzaam wakker worden en naar buiten kijken om een indruk te krijgen wat voor loopweer het is. Regenjack, of geen regenjack, 1 thermo-shirts, of toch 2…in Zuidwolde lag alweer een laagje sneeuw (houdt het dan nooit op?).

Om 08:00 uur tijd voor het grote ontbijt, een bord brinta met een banaan en veel honing. Tussendoor nog een flesje AA wegwerken en ik ben er helemaal klaar voor. Marian doet intussen de kinderen in bad en ik ga m’n loopkleren aandoen. Om 09:15 gaat thuis het ontbijt beginnen en stap ik in de auto op weg naar Apeldoorn. Onderweg naar Apeldoorn ziet het eruit alsof het toch echt een winterloop gaat worden want tussen Zwolle en Heerde is de linkerbaan van de snelweg amper te berijden, maar even verder is alle sneeuw gelukkig verdwenen.

Om 10:00 uur ben ik bij @haralddeuze die me samen met Floor naar theater Orpheus zal brengen. En hoewel we tijd genoeg hebben voor koffie heb ik eigenlijk nergens zin in. Ja, zin om een lekker stuk te gaan hardlopen we vertrekken dus ook al snel en zijn om ongeveer 10:45 uur in het theater. Even zoeken waar de ruimte is waar de bedrijvenlopers en weblog-lopers zich kunnen omkleden maar gelukkig is deze snel gevonden. Genoeg tijd om rustig om te kleden, met een aantal bloggers een praatje te maken en nog samen om de foto te gaan. Intussen loopt ook Luc Krotwaar hier rond. Toch leuk om zo’n topper vlak voor een marathon even van dichtbij te zien.

Na het omkleden gaan we richting de start, nog een beetje inlopen en een shirt halen van de marathon en dan is het tijd om het startvak in te gaan. Om precies 12 uur hoor ik geen startschot maar wel drie piepjes die aangeven dat we gaan beginnen. Begrijp dat mensen in het voorste startvak wel een echt startschot hebben gehoord, maar in het vak >3.50 uur was verder weinig te horen. Nou ja, niet belangrijk ook. De oranje startnummer zijn voor de marathonlopers, de gele voor de lopers van de Asseleronde, zo om me heen kijkend zie ik overwegend geel en maar weinig oranje.

Op weg dus maar… al in de eerste paar kilometers voel ik m’n achillespees, geen pijn, maar wel een plekje dat je voelt. Een paar kilometer verder is dit verdwenen en later ook weer teruggekomen. Na alle problemen met de schoenen is het duidelijk dat m’n achillespees nog niet in orde is, de komende tijd dan ook maar even echt rustig aan doen om alles goed te laten herstellen, daarvoor is nu gelukkig alle tijd, ook mentaal…

Het loopt de eerste kilometers allemaal erg lekker, te lekker misschien wel. De eerste 5 kilometer gaat in 28:40. En ik was toch echt weggegaan op 6.oo minuten per kilometer. Nou goed, de volgende 5 kilometer maar iets rustiger aan doen dan. Toch? Ja, dat lukt heel behoorlijk want deze 5 gaan in 29:25, mooi zo, zo gaat het prima. Maar de volgende 5 kilometers gaan toch weer iets te snel met 28:38. De daarop volgende 5 kilometer bevatten voor het grootste deel de klim van de Amersfoortse weg, het stuk waar het in de verkenningsronde een paar weken geleden ook aardig stil werd. Vooraf had ik me voorgenomen hier rustig aan te doen om niet teveel krachten te verliezen. Deze 5 kilometer gaan in 30:16, tsja, tot zover rustig aan de Amersfoortseweg op het volgende stuk, vanaf de top van de A-foortseweg tot in Amersfoort gaan weer in 28:54 (de afdaling!), hierna besluit ik een gelletje te nemen. Ik heb vooraf een teff-gel gekocht, en deze nog nooit eerder geprobeert. Een domme beginnersfout om zulke dingen tijdens een marathon te proberen want nadat de gel op is voel ik me een paar kilometer niet super. Tot nu toe nam ik tijdens marathon de squeezy-gel en daar moeten we het misschien maar bij houden. Ook lijkt dit me een mooi moment om de iPod op te zetten met een concert van de Red Hot Chili Peppers. Weer een foutje want al na de eerste tonen weet ik dat m’n hoofd totaal niet naar muziek staat. Nu even geen herrie aan m’n kop want die zit al vol genoeg met ‘nadenken’ over het lopen. Intussen op 30 kilometer en het begin van de tweede ronde, gaat het lampje uit. Het overgrote deel van de lopers gaat rechtdoor richting finish van de Asseleronde en ik loop met ver voor me en achter me een andere eenzame loper door voor de tweede ronde. De eerste 5 kilometer daarvan zakt het tempo naar 32.36 en vanaf dat punt is het harken met 5 kilometertijden die stijgen naar 36:29 en 35:48.

En hoewel ik het echt zwaar heb, mezelf meer dan een paar keer afvraag wat ik hier op deze zondag eigenlijk aan het doen ben en zelfs een keer op het punt sta er maar mee te stoppen, vertellen de cijfers op de Garmin me dat het eigenlijk helemaal niet zo slecht gaat en ik weet dan ook dat een finish onder de 4 uur 30 mogelijk is en daarmee een PR. Dus, ook al gaat het moeilijk, toch maar doorzetten om zo uiteindelijk in 4:26:25 de finish te bereiken.

Intussen zijn we een dag verder en heb ik wat tijd gehad om de dingen op een rij te zetten. Ik wilde een PR lopen en dat is zeker gelukt, en gezien het parcours (ik vond het echt zwaar) en het feit dat ik de eerst 25 tot 30 kilometer echt te snel gelopen heb, denk ik dat er meer in zit. Een mooie vlakke marathon lopen in 4:12 zou volgens mij mogelijk moeten zijn en dat is dan wat mij betreft ook het doel voor de volgende marathon. Maar eerst bijkomen, een flink aantal loopkilometers per week inruilen voor fietskilometers want in mei staat de Mont Ventoux te wachten maar ook weer niet teveel fietsen in plaats van lopen want de roparun staat ook weer op de kalender. Ik hoop ergens aan het eind van de zomer weer een marathon te kunnen meepakken…

Ik heb intussen wat gezocht op de marathon-site naar foto’s, maar helaas nog niets gevonden. Ik neem ook aan dat de finish-fotograaf al naar huis was toen ik terug was bij de finish. Er werd ook al druk opgeruimd, wat wel een beetje jammer was voor het gevoel. Harald heeft wel een paar mooie foto’s gemaakt dus als ik die heb zal ik een paar plaatsen die een beeld geven van het afzien

De problemen met de achillespees lijken te worden veroorzaakt doordat de schoenmaker de verhoging onder m’n schoenen er niet helemaal goed onder heeft gezet. Huh verhoging? Ja. Als gevolg van een beenbreuk is mijn linkerbeen ruim 3 centimeter korter dan het rechter. Dit wordt allemaal prima opgelost door onder alle linkerschoenen een verhoging van circa anderhalf centimeter te plaatsen. En zeker bij hardloopschoenen, met lucht en gel en weet ik veel wat nog meer in de zolen valt dat nog niet mee, een precisiewerkje.  Tel daarbij op dat de belasting zeker op deze schoenen soms extreem is (tenminste, dat mag je van het lopen van marathons of de roparun wel zeggen) en het is duidelijk dat een kleine afwijking hierin tot grote problemen kan leiden (zeg maar lijden)

Zo ook dus met de nieuwste asics. Al direct toen ik ze, na de aanpassing kon ophalen bij de schoenmaker, had ik het gevoel dat de linkerschoen wat naar buiten stond. Toch op gaan lopen en nu een dikke maand later komen de problemen. Last van de achillespees in dit geval. Dus vandaag langs Run2Day geweest om samen met de experts even te kijken of ik echt niet gek ben. Nee dus, want ook daar zagen ze direct het ‘probleem’ en tijdens de video-analyse werd het helemaal duidelijk. Het rechterbeen staat mooi recht, terwijl het linkerbeen bij elke stap in een rare scheve stand naar buiten blijft staan. Geen wonder dat de spieren en gewrichten dan gaan mopperen want die willen en proberen toch die juiste beweging te maken.

Direct dus maar een paar nieuwe schoenen besteld en binnenkort weer naar de schoenmaker, met de oude schoenen om het probleem duidelijk te maken, een paar nog oudere schoenen die wel goed gelukt zijn en de nieuwste schoenen waar ik ook graag een mooie rechte verhoging onder wil.

En in de tussentijd? Trek ik de komende week mijn oude lekker lopende Asics stappers weer aan voor een paar korte rondjes en hoop ik ook op die oude sloffen een rondje van 42 kilometer te lopen in Apeldoorn. Ik ga er in ieder geval nog helemaal voor en ik hoop dat de achillespees tot die tijd ook blij is met de oude schoenen. Dus tot de 21e !!!

Onderstaand een fotootje van de laatste paar schoenen, was er zo druk mee dat ik niet aan eten toe kwam. En een foto van de nieuwste. Volgens mij had ik veel eerder moeten toegeven dat ze scheef waren (of in ieder geval de linker scheef is) en er niet zoveel kilometers op moeten lopen. Had veel problemen voorkomen…

Ja, die wegen altijd het zwaarst. Niks nieuws onder de zon, maar langzaam maar zeker gaan deze loodjes wel heel zwaar wegen. Dacht er (eer)gisteren zelfs over dat de midwintermarathon geen haalbare zaak meer was. Hoe wonderlijk is het dan toch hoe je daar een dag later alweer anders over kan denken.

Het gedonder is eigenlijk een beetje begonnen met de parcoursverkenning vorig weekend. Daar heb ik denk ik, toch te hard gelopen, dit, en waarschijnlijk de omvang van de training in die week zorgden ervoor dat ik de dag na de verkenning toch aardig last had van mn achillespees. Paar dagen niet gelopen, mooi de pees de rust gunnen waarna het op donderdag toch tijd was om even te kijken hoe de zaken ervoor stonden. Voorzichtig tijdens de lunch een half uurtje gelopen. Prima, geen last! Dus wat doe je dan? Rustig aan doen, zullen verstandige mensen zeggen. Knallen zegt Koen (neen, ik heb nooit gezegd dat ik verstandig ben). Dus zaterdagochtend heb ik me op weg naar m’n ouders in Veendam net voorbij Assen door Marian uit de auto laten zetten om het laatste stuk te gaan lopen. 25 kilometer, werd uiteindelijk 26,5 in een tijd van 2 uur en 27 minuten. Gemiddeld 5,35 per kilometer. Onderweg gestopt bij een tankstation voor een mars en een flesje AA. Na deze stop voelde ik m’n pees toch wel, maar verder ging de duurloop eigenlijk heerlijk. Prima loopweer, mooie route en met een live concert van Guus Meeuwis gevolgd door de Red Hot Chili Peppers op de iPhone, prima loopomstandigheden. Maar goed, de dag daarna en ook gisteren mocht ik het dus weer bezuren. Weer last van de achilles, dus weer ijs erop, lekker smeren met perskindol en oh wonder, oh wonder, vandaag is het weer gedaan met de problemen en kijk ik toch wel weer met enig vetrouwen naar de 21e…

Maar wat dan nu? Minder lopen? Niet meer lopen? Voor komend weekend staat er nog een 25 kilometer loop op het programma en die zou ik wel graag willen doen, maar eigenlijk weet ik nu niet wat wijsheid is. Misschien morgen of donderdag maar weer een rondje proberen en zondag zien wat er gebeurt met een wat langere afstand. Daarna is het zeker aftellen (of niet) richting Apeldoorn.