Een paar foto’s van het hardloop-feest in Apeldoorn. Huh, hardloop-feest, het was toch zwaar, je hebt toch afgezien, je dacht toch aan uitstappen? Ja, zo mooi en zo bijzonder is nou een marathon. Ongrijpbaar!
Posts Tagged midwintermarathon
foto’s Apeldoorn
Feb 23
midwintermarathon
Feb 22
Gisteren was het zover, na maanden voorbereiding eindelijk de dag van de marathon. De wekker niet gezet want ik was er wel zeker van dat we om 07:00 uur gewekt gingen worden door onze eigen 2 kleine (lieve) wekkertjes, en ja hoor, om 06:45 kwam het eerst koppie om de hoek van de deur. Tijd voor papa om op te staan. Beetje door de kamer beneden dolen, tv aangezet en de gouden race van Tuitert gekeken, even langzaam wakker worden en naar buiten kijken om een indruk te krijgen wat voor loopweer het is. Regenjack, of geen regenjack, 1 thermo-shirts, of toch 2…in Zuidwolde lag alweer een laagje sneeuw (houdt het dan nooit op?).
Om 08:00 uur tijd voor het grote ontbijt, een bord brinta met een banaan en veel honing. Tussendoor nog een flesje AA wegwerken en ik ben er helemaal klaar voor. Marian doet intussen de kinderen in bad en ik ga m’n loopkleren aandoen. Om 09:15 gaat thuis het ontbijt beginnen en stap ik in de auto op weg naar Apeldoorn. Onderweg naar Apeldoorn ziet het eruit alsof het toch echt een winterloop gaat worden want tussen Zwolle en Heerde is de linkerbaan van de snelweg amper te berijden, maar even verder is alle sneeuw gelukkig verdwenen.
Om 10:00 uur ben ik bij @haralddeuze die me samen met Floor naar theater Orpheus zal brengen. En hoewel we tijd genoeg hebben voor koffie heb ik eigenlijk nergens zin in. Ja, zin om een lekker stuk te gaan hardlopen 
we vertrekken dus ook al snel en zijn om ongeveer 10:45 uur in het theater. Even zoeken waar de ruimte is waar de bedrijvenlopers en weblog-lopers zich kunnen omkleden maar gelukkig is deze snel gevonden. Genoeg tijd om rustig om te kleden, met een aantal bloggers een praatje te maken en nog samen om de foto te gaan. Intussen loopt ook Luc Krotwaar hier rond. Toch leuk om zo’n topper vlak voor een marathon even van dichtbij te zien.
Na het omkleden gaan we richting de start, nog een beetje inlopen en een shirt halen van de marathon en dan is het tijd om het startvak in te gaan. Om precies 12 uur hoor ik geen startschot maar wel drie piepjes die aangeven dat we gaan beginnen. Begrijp dat mensen in het voorste startvak wel een echt startschot hebben gehoord, maar in het vak >3.50 uur was verder weinig te horen. Nou ja, niet belangrijk ook. De oranje startnummer zijn voor de marathonlopers, de gele voor de lopers van de Asseleronde, zo om me heen kijkend zie ik overwegend geel en maar weinig oranje.
Op weg dus maar… al in de eerste paar kilometers voel ik m’n achillespees, geen pijn, maar wel een plekje dat je voelt. Een paar kilometer verder is dit verdwenen en later ook weer teruggekomen. Na alle problemen met de schoenen is het duidelijk dat m’n achillespees nog niet in orde is, de komende tijd dan ook maar even echt rustig aan doen om alles goed te laten herstellen, daarvoor is nu gelukkig alle tijd, ook mentaal…
Het loopt de eerste kilometers allemaal erg lekker, te lekker misschien wel. De eerste 5 kilometer gaat in 28:40. En ik was toch echt weggegaan op 6.oo minuten per kilometer. Nou goed, de volgende 5 kilometer maar iets rustiger aan doen dan. Toch? Ja, dat lukt heel behoorlijk want deze 5 gaan in 29:25, mooi zo, zo gaat het prima. Maar de volgende 5 kilometers gaan toch weer iets te snel met 28:38. De daarop volgende 5 kilometer bevatten voor het grootste deel de klim van de Amersfoortse weg, het stuk waar het in de verkenningsronde een paar weken geleden ook aardig stil werd. Vooraf had ik me voorgenomen hier rustig aan te doen om niet teveel krachten te verliezen. Deze 5 kilometer gaan in 30:16, tsja, tot zover rustig aan de Amersfoortseweg op 
het volgende stuk, vanaf de top van de A-foortseweg tot in Amersfoort gaan weer in 28:54 (de afdaling!), hierna besluit ik een gelletje te nemen. Ik heb vooraf een teff-gel gekocht, en deze nog nooit eerder geprobeert. Een domme beginnersfout om zulke dingen tijdens een marathon te proberen want nadat de gel op is voel ik me een paar kilometer niet super. Tot nu toe nam ik tijdens marathon de squeezy-gel en daar moeten we het misschien maar bij houden. Ook lijkt dit me een mooi moment om de iPod op te zetten met een concert van de Red Hot Chili Peppers. Weer een foutje want al na de eerste tonen weet ik dat m’n hoofd totaal niet naar muziek staat. Nu even geen herrie aan m’n kop want die zit al vol genoeg met ‘nadenken’ over het lopen. Intussen op 30 kilometer en het begin van de tweede ronde, gaat het lampje uit. Het overgrote deel van de lopers gaat rechtdoor richting finish van de Asseleronde en ik loop met ver voor me en achter me een andere eenzame loper door voor de tweede ronde. De eerste 5 kilometer daarvan zakt het tempo naar 32.36 en vanaf dat punt is het harken met 5 kilometertijden die stijgen naar 36:29 en 35:48.
En hoewel ik het echt zwaar heb, mezelf meer dan een paar keer afvraag wat ik hier op deze zondag eigenlijk aan het doen ben en zelfs een keer op het punt sta er maar mee te stoppen, vertellen de cijfers op de Garmin me dat het eigenlijk helemaal niet zo slecht gaat en ik weet dan ook dat een finish onder de 4 uur 30 mogelijk is en daarmee een PR. Dus, ook al gaat het moeilijk, toch maar doorzetten om zo uiteindelijk in 4:26:25 de finish te bereiken.
Intussen zijn we een dag verder en heb ik wat tijd gehad om de dingen op een rij te zetten. Ik wilde een PR lopen en dat is zeker gelukt, en gezien het parcours (ik vond het echt zwaar) en het feit dat ik de eerst 25 tot 30 kilometer echt te snel gelopen heb, denk ik dat er meer in zit. Een mooie vlakke marathon lopen in 4:12 zou volgens mij mogelijk moeten zijn en dat is dan wat mij betreft ook het doel voor de volgende marathon. Maar eerst bijkomen, een flink aantal loopkilometers per week inruilen voor fietskilometers want in mei staat de Mont Ventoux te wachten maar ook weer niet teveel fietsen in plaats van lopen want de roparun staat ook weer op de kalender. Ik hoop ergens aan het eind van de zomer weer een marathon te kunnen meepakken…
Ik heb intussen wat gezocht op de marathon-site naar foto’s, maar helaas nog niets gevonden. Ik neem ook aan dat de finish-fotograaf al naar huis was toen ik terug was bij de finish. Er werd ook al druk opgeruimd, wat wel een beetje jammer was voor het gevoel. Harald heeft wel een paar mooie foto’s gemaakt dus als ik die heb zal ik een paar plaatsen die een beeld geven van het afzien
achillespees
Feb 12
De problemen met de achillespees lijken te worden veroorzaakt doordat de schoenmaker de verhoging onder m’n schoenen er niet helemaal goed onder heeft gezet. Huh verhoging? Ja. Als gevolg van een beenbreuk is mijn linkerbeen ruim 3 centimeter korter dan het rechter. Dit wordt allemaal prima opgelost door onder alle linkerschoenen een verhoging van circa anderhalf centimeter te plaatsen. En zeker bij hardloopschoenen, met lucht en gel en weet ik veel wat nog meer in de zolen valt dat nog niet mee, een precisiewerkje. Tel daarbij op dat de belasting zeker op deze schoenen soms extreem is (tenminste, dat mag je van het lopen van marathons of de roparun wel zeggen) en het is duidelijk dat een kleine afwijking hierin tot grote problemen kan leiden (zeg maar lijden)
Zo ook dus met de nieuwste asics. Al direct toen ik ze, na de aanpassing kon ophalen bij de schoenmaker, had ik het gevoel dat de linkerschoen wat naar buiten stond. Toch op gaan lopen en nu een dikke maand later komen de problemen. Last van de achillespees in dit geval. Dus vandaag langs Run2Day geweest om samen met de experts even te kijken of ik echt niet gek ben. Nee dus, want ook daar zagen ze direct het ‘probleem’ en tijdens de video-analyse werd het helemaal duidelijk. Het rechterbeen staat mooi recht, terwijl het linkerbeen bij elke stap in een rare scheve stand naar buiten blijft staan. Geen wonder dat de spieren en gewrichten dan gaan mopperen want die willen en proberen toch die juiste beweging te maken.
Direct dus maar een paar nieuwe schoenen besteld en binnenkort weer naar de schoenmaker, met de oude schoenen om het probleem duidelijk te maken, een paar nog oudere schoenen die wel goed gelukt zijn en de nieuwste schoenen waar ik ook graag een mooie rechte verhoging onder wil.
En in de tussentijd? Trek ik de komende week mijn oude lekker lopende Asics stappers weer aan voor een paar korte rondjes en hoop ik ook op die oude sloffen een rondje van 42 kilometer te lopen in Apeldoorn. Ik ga er in ieder geval nog helemaal voor en ik hoop dat de achillespees tot die tijd ook blij is met de oude schoenen. Dus tot de 21e !!!
Onderstaand een fotootje van de laatste paar schoenen, was er zo druk mee dat ik niet aan eten toe kwam. En een foto van de nieuwste. Volgens mij had ik veel eerder moeten toegeven dat ze scheef waren (of in ieder geval de linker scheef is) en er niet zoveel kilometers op moeten lopen. Had veel problemen voorkomen…
de laatste loodjes
Feb 9
Ja, die wegen altijd het zwaarst. Niks nieuws onder de zon, maar langzaam maar zeker gaan deze loodjes wel heel zwaar wegen. Dacht er (eer)gisteren zelfs over dat de midwintermarathon geen haalbare zaak meer was. Hoe wonderlijk is het dan toch hoe je daar een dag later alweer anders over kan denken.
Het gedonder is eigenlijk een beetje begonnen met de parcoursverkenning vorig weekend. Daar heb ik denk ik, toch te hard gelopen, dit, en waarschijnlijk de omvang van de training in die week zorgden ervoor dat ik de dag na de verkenning toch aardig last had van mn achillespees. Paar dagen niet gelopen, mooi de pees de rust gunnen waarna het op donderdag toch tijd was om even te kijken hoe de zaken ervoor stonden. Voorzichtig tijdens de lunch een half uurtje gelopen. Prima, geen last! Dus wat doe je dan? Rustig aan doen, zullen verstandige mensen zeggen. Knallen zegt Koen (neen, ik heb nooit gezegd dat ik verstandig ben). Dus zaterdagochtend heb ik me op weg naar m’n ouders in Veendam net voorbij Assen door Marian uit de auto laten zetten om het laatste stuk te gaan lopen. 25 kilometer, werd uiteindelijk 26,5 in een tijd van 2 uur en 27 minuten. Gemiddeld 5,35 per kilometer. Onderweg gestopt bij een tankstation voor een mars en een flesje AA. Na deze stop voelde ik m’n pees toch wel, maar verder ging de duurloop eigenlijk heerlijk. Prima loopweer, mooie route en met een live concert van Guus Meeuwis gevolgd door de Red Hot Chili Peppers op de iPhone, prima loopomstandigheden. Maar goed, de dag daarna en ook gisteren mocht ik het dus weer bezuren. Weer last van de achilles, dus weer ijs erop, lekker smeren met perskindol en oh wonder, oh wonder, vandaag is het weer gedaan met de problemen en kijk ik toch wel weer met enig vetrouwen naar de 21e…
Maar wat dan nu? Minder lopen? Niet meer lopen? Voor komend weekend staat er nog een 25 kilometer loop op het programma en die zou ik wel graag willen doen, maar eigenlijk weet ik nu niet wat wijsheid is. Misschien morgen of donderdag maar weer een rondje proberen en zondag zien wat er gebeurt met een wat langere afstand. Daarna is het zeker aftellen (of niet) richting Apeldoorn.
sportweek 4-2010
Feb 1
Zo, dat was me het sportweekje wel, een mooie aanloop richting de midwintermarathon op 21 februari aanstaande. De week begon direct maandag al met een stevige duurloop. Vroeg begonnen (06:45 uur) op het werk, zodat ik op tijd kon vertrekken om het grootste gedeelte van de loop nog bij daglicht te kunnen maken. Van Groningen via Haren en Onnen naar Glimmen om daar de Hereweg op te draaien (heet het daar eigenlijk nog Hereweg?) en vervolgens via Haren weer terug te lopen naar de stad. Het was wel koud, heel koud! Terug bij de auto had ik even moeite om mn vingers weer te bewegen, toch wat vaker de handschoenen aantrekken. Gelukkig was het met een hete douche en dito soep weer helemaal in orde. Toch mooi 21,39 kilometer in 2 uur en 10 minuten.
Woendag was het vervolgens tijd voor de interval van de week. Alleen was het me die dag echt even te glad, te nat en te koud om te gaan lopen, dus deze training maar uitgesteld naar de donderdag. Eerst 15 minuten warmlopen, vervolgens 2 x 15 minuten op tempo met 5 minuten rust om weer af te sluiten met 20 minuten cooling down. Mooi rondje door de stad gelopen. En waar het ‘s maandags nog bitterkoud was, vanavond voelde het met 1 a 2 graden boven 0 aan als een prima temperatuur. Heerlijk! Totale afstand: 12,6 kilometer in 1 uur en 15 minuten.
Vrijdag een herstelloopje van 35 minuten, weer door sneeuw, regen en ijs, zucht, houdt het dan nooit op?
Zondag was het tijd voor een wel heel bijzondere loop, de parcoursverkenning van de midwintermarathon. Door Raoul en Ronald enige tijd geleden aangekondigd. Kon ik natuurlijk niet laten schieten, ten eerste niet omdat ik eindelijk wel eens een paar van die hardlopende bloggers en twitteraars wilde ontmoeten en ten tweede niet omdat ik sowieso al van plan was een parcoursverkenning van het parcours te lopen. Om 10:00 uur zondagochtend druppelden de lopers binnen in de kantine van het veluwscollege waarna we iets later vertrokken voor een loop van 21 kilometer. De begeleiding bestond uit de (schoon)vader en oom van Raoul die ons onderweg voorzagen van drinken en foto’s maakten van de 15(!) zwoegers. Het werd een hele gezellige loop door een sprookjesachtige omgeving. Bij de halte Asselt werd even gestopt voor wat drinken waarna we al pratend onze weg vervolgden. Een ding geleerd, hardlopende webloggers en twitteraars schrijven niet alleen graag over hun hardloop-ervaringen, ze kunnen er tijdens het lopen ook honderuit over vertellen. Hoewel het op de Amersfoortseweg, waar het na een kilometer of 14 behoorlijk omhoog ging, toch wel wat stiller werd. Na afloop moest ik er snel weer vandoor want om 14:00 uur moest marian weer vertrekken voor een late dienst, dus helaas geen tijd gehad om na afloop nog even na te praten. Iedereen die er was, bedankt voor een hele gezellige loop! M’n eerst webloggersloop en hopelijk volgen er nog meer. Speciaal bedankt aan Ronald en Raoul voor de perfecte organisatie!
Al met al een prima trainingsweek met meer dan 60 kilometer en een prima trainingsmaand met meer dan 200, en het is lang geleden dat ik meer dan 200 kilometer liep in een maand. Sterker nog, ik vraag me af of ik dat ooit eerder gedaan heb. Misschien is het dan ook wel daardoor dat ik nu een beetje in de piepzak zit, want m’n linker-achillespees is behoorlijk gevoelig. Gisteren toch iets te hard gelopen, een weekomvang die misschien toch wat te groot was? Wie zal het zeggen. In ieder geval vandaag (en ook morgen nog wel denk ik) even rustig aan en de pees een beetje plagen met een coldpack. Hopelijk helpt het en komt de midwintermarathon niet in gevaar…voorlopig baal ik een heel klein beetje, maar nog niet meer dan dat
De verkenners:
foto: Robert Spijkerman
Een paar verslagen van de parcoursverkenning:
Midwintermarathon
RunningRonald
Raoul’s running log
Wegloper Raymond
Runningman Pieter
Hardlopende boer John
Kees de Loper
Hans de Loper (en Anita)
Richard
Leo
Frank
En een paar foto’s van de iPhone:
